داستان من و شوهر خواهرم

آیدا هستم و 18 سالمه داستانی که میخوام براتون بگم در مورد وقتی که هستش که رفته بودم خونه ی شوهر خواهرم عباس.

اون موقع تازه پیش دانشگاهی رو تموم کرده بودم و واس تابستون حسابی بخونم واس کنکور..

از اونجایی که خونه ی ما همیشه شلوغه و بچه هم زیاده نمیشد برای کنکور درس خوند به خاطر همین تصمیم گرفتم یه مدتی برم خونه ی خواهرم چون اونا هم تازه ازدواج کرده بودن و بچه مچه هم نداشتن کلا خونشون خیلی سوتو کور بود از خداشونم بود که من برم.

خلاصه بارو بندیلمو بستم و داتشم خودمو می کردم.

که گفتم تا وقتی زنگ بزنم تاکسی که بیاد و سریعتر برم.

همه ی کتابا و دفترای مورد نیازو برداشتم.

اندازه یه گونی میشدن فقط حتی کتاب های سال های راهنمایی رو هم برداشتم که از پایه شروع کنم تا نتیجه بهتری بگیرم.

البته این مورد هم بگم خونه ی ما تهرانه خونه ی خواهرم اینا اصفهان.

شوهر خواهرم چون اصفهانیه مجبور بودن واس زندگی برن اصفهان.

بلیط هم گرفته بودم از قبل و حرکت کردیم و چند ساعتی تو راه بودیم که بلاخره رسیدم اصفهان.

خلاصه با این حال رفتم خونه ی شوهر خواهرم.

وقتی رفتم خواهرم نبود و سرکار بود.

فقط شوهر خواهم بود.

احساس میکردم یه جای کار میلنگه بله نگاهای عجیبی داشت شوهر خواهرم.

نمیدونستم علتش چیه هی بهم نگاه میکنه هی میخنده.

تعجب کردم چرا گفتم چیه هان جن دیدی عباس خان.

گفت نه اگ جن میدیدم که میترسیدم نمیخندیدم.

بعد که گفت خداروشکر فعلا کسی ندیده و فکر نکنم کسی متوجه شده باشه چون تا کفش هاتو درآوردی من فهمیدم.

گفتت چیو فهمیدی. گفت اخه خودت میفهمی ولی اگه من بگم شاید ناراحت شی.

گفتم بگو ناراحت نمیشم.

گفت آخه جورابات … گفتم جورابام چی قشنگ صحبت کن .

گفت جورابات .. گفتم جورابام سوراخه؟

گفت نه بعد هم خودم نگار کردم وای بچها هنگ کردم جورابام لنگ به لنگ بودن.

ولی خداروشکر کفش پام بود کسی ندیده بودم.

خلاصه اعصابم خیلی خراب شد. اون لحظه هم خجالت زده بودم هم عصبانی بودم.

با همون کتابی که دستم بود و میخواستم درس بخونم.

زدم پس کله ی کچلش تا بدونه بهم نخنده.

خلاصه بعد هم کلی معذرت خواهی کردم و تا وقتی خواهرم اومد همه چی ختم بخیر گذشت.

به نظرتون بچها اون لحظه چیکار میکردم آیا بهم حق میدین که کتابو میزدم پس کلش یا کار بدی کردم یا باید یه جور دیه تلافی میکردم.

نظر دادان شما نشانه ی شخصیت شماست.حتما کامنت بزارین.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *